|
Ostatnie wpisy
|
Blog > Komentarze do wpisu
¦p. Irena BergWSPOMNIENIEo ¶p. Irenie Berg dzia³aczcePolskiego TowarzystwaKulturalno-O¶wiatowegow Tarnopolu
¦p. Irena Berg urodzi³a siê 5 kwietnia 1928 r. w Szumsku (woj. wo³yñskie). Ojciec Leopold Berg, zawodowy oficer WP, pe³ni³ s³u¿bê w 7 pu³., KOP, Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudzi±dzu, w kampanii wrze¶niowej w 27 pu³., wtedy dosta³ siê do niewoli sowieckiej i zosta³ zamordowany w Katyniu (obóz Starobielski). Matka Katarzyna z domu Anders. Do 1931 r. Irena Berg z rodzicami mieszka³a w ró¿nych miejscowo¶ciach na Wo³yniu, jak tego wymaga³a s³u¿ba w KOP-ie Jej ojca. Po tym okresie przenosz± siê do Grudzi±dza. We wrze¶niu 1939 ojciec telefonicznie poprosi³, by rodzina z dobytkiem przenios³a siê do Nie¶wie¿a, gdzie stacjonowa³ 27 pu³. Przywiezione rzeczy zosta³y tam skonfiskowane przez sowietów, a matka z dwiema córkami (Iren± i Zuzann±) jako uciekinierzy musia³a ukrywaæ siê przed w³adzami. W pa¼dzierniku 1939 r. z wielkimi trudno¶ciami przedosta³y siê do Szumska do dziadka, który by³ tam lekarzem. 13 kwietnia 1940 r. matka z córkami zosta³y wywiezione do Kazachstanu. Jecha³y tym samym transportem co p. Ziuta Auterhoff z córk± Danut±, której wspomnienia zamie¶cili¶my w “G³osach Podolan” nr 70 w ub. roku. W Kazachstanie pani Berg pracowa³a przy budowie kolei karagandyjskiej. Po 6 latach wracaj± w 1946 do Szumska. Nie mog³y skorzystaæ z ekspatriacji do Polski poniewa¿ dokumenty ich zaginê³y jeszcze w Nie¶wie¿u. W 1950 r. przymusowo wydano im paszporty sowieckie. Szko³ê ¶redni± Irena Berg ukoñczy³a w 1950 r. w Szumsku, a w 1956 Akademiê Medyczn± we Lwowie. Nakazem pracy skierowano J± do wojewódzkiego szpitala w Tarnopolu, gdzie pracowa³a jako ftyziatra i rentgenolog do 1992 r. kiedy to przechodzi na emeryturê. Nie mog±c wróciæ do kraju na sta³e po¶wiêci³a siê pracy spo³ecznej w Polskim Towarzystwie Kulturalno-O¶wiatowym w Tarnopolu od chwili jego powstania tj. od 1989 r. By³a cz³owiekiem bardzo uczynnym, skromnym, staraj±cym siê by o sobie mówiæ jak najmniej. Bardzo spokojnie i bez rozg³osu pracowa³a w Towarzystwie niemal do samego koñca. (Powy¿sze wiadomo¶ci o Niej uzyska³a Jej zaufana wspó³pracowniczka z Towarzystwa). Pani Irena bra³a udzia³ w Zjazdach Tarnopolan, na których czêsto przedstawia³a sytuacjê Polaków i prace Towarzystwa. Jej oceny by³y zawsze, jak Ona sama, spokojne, wywa¿one i wiarygodne. Bra³a czynny udzia³ w pracach spo³ecznych Towarzystwa, w tym przy corocznym porz±dkowaniu grobów na cmentarzu tarnopolskim. Zmar³a 25 listopada 2005 r. w tarnopolskim szpitalu. 27 listopada Msz± ¶w. na plebanii Tarnopolanie po¿egnali ¶p. Irenê Berg, któr±, zgodnie z Jej wol±, pochowano w Szumsku obok matki, która zmar³a w 1989 r. ¯egnamy z ¿alem Cz³owieka wielkiego serca tak ciê¿ko do¶wiadczonego przez los.
Jerzy Stopa
¬ród³o: Jerzy Stopa, „Wspomnienie o ¶p. Irenie Berg dzia³aczce Polskiego Towarzystwa Kulturalno-O¶wiatowego w Tarnopolu”, [w:] „G³osy Podolan” nr 74 ze stycznia-lutego 2006 r., s. 40-42 // http://www.wbc.poznan.pl/Content/36610/Biuletyn+74.doc
[„Wo³anie z Wo³ynia” nr 5 (90) z wrze¶nia-pa¼dziernika 2009 r., s. 44-45.]
¶roda, 25 listopada 2009, kovaliv
|