O autorze
Ostatnie notki
Zakładki:
Aktualne
Archiwalia
Bibliografia
Dziedzictwo
Inne
Modlitwa
Przewodniki
Sursum corda
Zobacz
|
sobota, 21 listopada 2009
Kalendarium Wołyńskie21 listopada21 listopada 1862 r. – (albo: 22 listopada 1862 r.) zmarł hr. Marcin Tarnowski, żołnierz kampanii napoleońskich. Urodził się 17 listopada 1778 r. w zamku w Kozimie w powiecie krzemienieckim jako syn Amora, kasztelana konarsko-łeczyckiego, gen. mjra wojsk koronnych i Tekli z Grabianków, starościanki winnickiej. Zdymisjonowany z armii Królestwa Polskiego 9 grudnia 1815 roku. Od 1821 r. stał na czele prowincji wołyńskiej Towarzystwa Patriotycznego. Przez pewien czas był marszałkiem szlachty powiatu krzemienieckiego. Zob.: Castiglione & Kamil Stepan, „Marcin Hrabia z Tarnowa Tarnowski” // http://napoleon.gery.pl/polska/tarnowski.php biogram w Wikipedii // http://pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Tarnowski
21 listopada 1873 – w Łucku urodził się Sergiusz Rudkowski, karaimski działacz społeczny. W latach 1922-1925 prezes Zarządu Gminy Karaimskiej w Łucku. Zmarł wiosną 1944 roku. Zob. biogram na łamach pisma „Awazymyz” // http://www.awazymyz.karaimi.org/index.php?p=414&a=3
21 listopada 1942 r. – grekokatolicki metropolita lwowski Andrzej Szeptycki wydał list pasterski „Nie zabijaj”.
21 listopada 1942 r. – na Wołyń przybył Kazimierz Banach (ps. „Jan Linowski”) i objął funkcję Okręgowego Delegata Rządu. Zastępcą Kazimierza Banacha został Julian Kozłowski „Cichy”. W skład Wołyńskiej Okręgowej Delegatury wchodziły: wydział bezpieczeństwa i samoobrony; komenda Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa (PKB) i samoobrony; wydział oświaty i kultury; wydział propagandy; inspektor łączności. We wszystkich powiatach utworzono
Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania. ks. Witold Józef Kowalów
Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
piątek, 20 listopada 2009
Kalendarium Wołyńskie20 listopada20 listopada 1623 r. – biskup łucki (w latach 1617-1623) Andrzej Lipski został przeniesiony na godność pasterza diecezji włocławskiej. Urodził się w 1572 lub 1575 r. w Rzeplinie na Rusi Czerwonej w woj. bełzkim. 2 grudnia 1630 r. uzyskał prekonizację na ordynariusza Krakowa. Zmarł 4 września 1631 r. w Warszawie. Pochowany w podziemiach katedry krakowskiej. Zob.: Krzysztof Rafał Prokop, „Sylwetki biskupów łuckich”, Biały Dunajec – Ostróg 2001, s. 77-80; biogram w Wikipedii // http://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Lipski
20 listopada 1819 r. – w Warszawie urodziła się Jadwiga ks. Jabłonowska na Ostrogu, Maryampolu i Podkamieniu h. Prus III. Córka księcia Maksymiliana i Teresy z Lubomirskich. Zmarła 31 grudnia 1894 r. w Dermaniu w wieku 75 lat.
20 listopada 1943 r. – dowódca oddziału im. Bohuna (UPA) „Kliszcz” wydał rozkaz nr 12 „o zakazie grabieży majątku Polaków”. Zob.: „Наказ ч. 12 командира загону ім. Богуна «Кліща» про заборону грабувати майно поляків. 20 листопада 1943 р.” // http://www.archives.gov.ua/Sections/Wolyn/Wolyn-05.pdf
20 listopada 1961 r. – Rosyjski Kosciół Prawosławny wstąpił do Swiatowej Rady Kościołów.
20 listopada 1967 r. – został zwolniony z uwięzienia Danyło Szumuk – uczestnik walk w szeregach Ukraińskiej Armii Powstańczej, członek Ukraińskiej Grupy Helsińskiej, autor samizdatu, przetrzymywany w więzieniach i łagrach około 42 lat. Urodził się w 1914 r. na Wołyniu we wsi Boremszczyzna (pow. lubomlski) w rodzinie chłopskiej. Zob.: Iryna Rapp, „Danyło Szumuk”, [w:] „Słownik dysydentów” // http://wolynskislownikbiograficzny.blox.pl/2009/05/Danylo-Szumuk.html
Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania. ks. Witold Józef Kowalów
Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
Kalendarium Wołyńskie19 listopada19 listopada 1934 r. – we wsi Dolnaja należącej do parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Iłukszcie na Łotwie urodził się ks. Jan Purwiński, duchowny rzymskokatolicki. Syn Polaków Donata i Marianny. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 kwietnia 1961 r. w Rydze. 16 stycznia 1991 r. przez Jana Pawła II mianowany ordynariuszem kijowsko-żytomierskim. Sakrę biskupią otrzymał 4 marca 1991 roku. Wschodnia część Wołynia należy do diecezji kijowsko-żytomierskiej.
Zob.: Jacek Pawłowicz, „Bp Jan Purwiński – pasterz i ostoja”, [w:] „Niedziela” (edycja ogólnopolska) nr 36/2007 // http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=nd200736&nr=18 biogram w Wikipedii // http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Purwi%C5%84ski
19 listopada 1994 r. – powtórne poświęcenie kościoła w Korcu na Wołyniu po remoncie przeprowadzonym przez ks. Władysława Czajkę i ks. Józefa Kozłowskiego. Poświęcenia dokonał metropolita lwowski abp Marian Jaworski w towarzystwie lwowskiego biskupa pomocniczego Marcjana Trofimiaka. Poświęcona została również odremontowana plebania. Ks. Józef Kozłowski był proboszczem w Korcu w latach 1993-2001. Kontynuował remont kościoła i plebanii. Był także inicjatorem różnych przedsięwzięć gospodarczych i prowadził gospodarstwo rolne k. Korca. Pracę w diecezji łuckiej zakończył w dniu 15 października 2001 roku. W latach 1993-1995 przy kościele w Korcu pracowały zakonnice ze Zgromadzenia Sióstr Serafitek.
19 listopada 2009 r. – w katedrze pw. św. Zofii w Żytomierzu odbyły się uroczystości z okazji 75. rocznicy urodzin ks. bpa Jana Purwińskiego.
Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania. ks. Witold Józef Kowalów
Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
środa, 18 listopada 2009
Kalendarium Wołyńskie18 listopada18 listopada 1921 r. – w Zdołbunowie na tyfus zmarł Dionizy Kućko, specjalista od telegrafu, oficer armii carskiej. Zob.: „Zdołbunów” // http://wolyn.ovh.org/opisy/zdolbunow-11.html
18 listopada 1938 r. – w Janowej Dolinie na Wołyniu zginął wskutek zaczadzenia Witold Koczorowski, utalentowany grafik, ilustrator książek, twórca exlibrisów. Urodził się w 1912 w Inowrocławiu.
18 listopada 1943 r. – w więzieniu w Równem został rozstrzelany porucznik saperów rezerwy Ryszard Kowalski, pseud. „Benga”, komendant Armii Krajowej Obwodu Zdołbunów, czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Urodził się 26 listopada 1919 r. w Sosnowcu. We wrześniu 1939r. otrzymał mobilizacyjny przydział do Dowództwa Saperów. Później jak wielu polskich żołnierzy został internowany w Rumunii. Następnie przedostał się do Wojska Polskiego we Francji. Po kapitulacji Francji, poprzez Dunkierkę dociera do W. Brytanii. Tam jako ochotnik podejmuje służbę w 1. Brygadzie Strzelców. Dowództwo bardzo szybko dostrzega jego ponad przeciętne predyspozycje psycho-fizyczne. Zostaje wiec skierowany do tajnego ośrodka „Cichociemnych”. Po specjalistycznym ściśle tajnym i konspiracyjnym przeszkoleniu da zadań w dywersji, zostaje zaprzysiężony – 24 sierpnia 1942 roku. Skacze na spadochronie nad okupowana Polską nocą, 1/ 2 października 1942 roku „na placówkę odbiorczą o kryptonimie Zamek, która była położona 13 lub 16 km na północ od Dęblina… (…) …samolot wykonał zrzut jak się okazało, niezbyt celnie”. Jego kolega por. Władysław Klimowicz „skakał z bagażnikiem, lądował nieprzytomny, w pół uduszony przez nadmiernie wysuniętą taśmę”. Komenda Główna AK skierowuje Go do Okręgu Wołyńskiego Armii Krajowej. Początkowo jest instruktorem, a później komendantem Armii Krajowej Obwodu Zdołbunów. W sierpniu 1943 roku w Zdołbunowie, w niewyjaśnionych okolicznościach, został aresztowany przez tajną niemiecką policję Gestapo. Posiadał wówczas tak zwane „lewe” dokumenty wystawione na Ryszarda Małyka. Zob.: Janusz Maszczyk, „To dla Ciebie Polsko i dla twej chwały…”, [w:] „Poznaj Sosnowiec” // http://poznaj.sosnowiec.pl/content/view/214/1/
Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełnienia. ks. Witold Józef Kowalów
Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
poniedziałek, 16 listopada 2009
Kalendarium Wołyńskie17 listopada17 listopada 1751 r. – unickim biskupem łuckim i Ostrogskim mianowany został Stefan Rudnicki-Lubieniecki (1713-1777). Zmarł 7 maja 1777 roku. Pochowany w Łucku. 17 listopada 1901 r. – w wiosce Dorosyn k. Rożyszcz na Wołyniu urodził się abp Alipij (właśc. Antonij Chotowyćkyj), prawosławny arcybiskup winnicki i bracławski. Zmarł 30 maja 1977 r. w Odessie. 17 listopada 1943 r. – w kol. Strzelecka, pow. Włodzimierz Wołyński, nacjonaliści ukraińscy zamordowali Polkę, uciekinierkę z kol. Żurawiec, pow. Horochów. Zob.: Stanisław Żurek, „Kalendarium ludobójstwa ukraińskiego dokonanego na ludności polskiej w latach 1939 -1948” // http://www.stankiewicze.com/ludobojstwo/1943_5.html 17 listopada 1990 r. – zmarł kardynał Władysław Rubin. Urodził się 20 września 1917 w Tokach koło Zbaraża. 30 maja 1979 r. mianowany przez Papieża Jana Pawła II kardynałem. Pochowany w konkatedrze w Lubaczowie. Zob.: biogram w Wikipedii // http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Rubin 17 listopada 2008 r. – w Toronto (Kanada) zmarł Wiktor Poliszczuk, politolog, historyk, publicysta i dziennikarz. Urodził się 10 października 1925 r. w Dubnie. Autor głośnej książki pt. „Gorzka prawda – zbrodniczość OUN-UPA” (Toronto 1995) i wielu innych książek i artykułów na ten temat. Zob.: biogram w Wikipedii // http://pl.wikipedia.org/wiki/Wiktor_Poliszczuk Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełnienia. ks. Witold Józef Kowalów Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
Kalendarium Wołyńskie2 listopada2 listopada 1935 r. – w Zdołbunowie urodził się Wiktor Zatwarski, polski piosenkarz i aktor. Zadebiutował w 1957 r. po ukończeniu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej Krakowie. W 1969 r. na VII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu dostał wyróżnienie za piosenkę „Srebrne wesele” (muzyka S. Rembowski, słowa E. Fiszer). Filmografia: „Sen o Wiktorii” (1982), „Na Wspólnej” (2003) – ksiądz i chory mężczyzna, „Męskie-Żeńskie” (2004) – aktor, „Plebania” (2005) – ksiądz, „M jak miłość” (2005) – pacjent w przychodni Kotowicza i mieszkaniec osiedla Norberta, „Kopciuszek” (2006) – staruszek. Zob.: biogram w Wikipedii // http://pl.wikipedia.org/wiki/Wiktor_Zatwarski
2 listopada 1939 r. – w dniach 1-2 listopada 1939 r. Rada Najwyższa ZSRR zatwierdziła przyłączenie terytoriów „Zachodniej Białorusi” i „Zachodniej Ukrainy” do Związku socjalistycznych Republik Radzieckich.
Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania. ks. Witold Józef Kowalów
Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
PODZIAŁ PRAWOSŁAWNEGO DEKANATU ŁUCKIEGONa początku listopada 2009 r. ordynariusz prawosławnej eparchii wołyńskiej metropolita łucki Nifont (Ukraiński Kościół Prawosławny będący w jurysdykcji patriarchatu moskiewskiego) swoim dekretem rozdzielił dekanat łucki na dwa dekanaty: miejski i rejonowy. Poprzedniemu dziekanowi okręgu łuckiego ks. mitratowi Nykanorowi Szymce podziękował za poniesione trudy oraz życzył nadal cierpliwie i oddanie trudził się pośród kleru katedralnej Cerkwi Pokrowskiej w Łucku. Dziekanem miejskim arcypasterz mianował proboszcza parafii Zwiastowania w Łucku ks. mitrata Wołodymyra Litwenczuka. Dziekanem rejonowym decyzją władyki został mianowany proboszcz Cerkwi Nardzenia Najświętszej Bogurodzicy w wiosce Majaki w rej. łuckim ks. Petro Prystupa. Metropolita pożyczył księżom dziekanom, aby starannie pracować dla chwały Bożej i udoskonalać posługę misjonarską i socjalną parafii obu dekanatów. Na podstawie informacji rozmieszczonej na portalu Eparchii Wołyńskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Źródło: Kalendarium Wołyńskie16 listopada16 listopada 1939 r. – rządy ZSRR i Niemiec zawarły umowę w sprawie przesiedlenia do Niemiec tzw. „Niemców etnicznych”. Na podstawie tej umowy sprowadzono na tereny wcielone do Rzeszy 128 379 osób pochodzenia niemieckiego z terenu Wołynia, wschodniej Galicji i rejonu Narwi.
16 listopada 1941 r. – Niemcy cofnęli uznanie dla „Poleskiej Siczy”. Część siczowców złożyła broń, pozostali rozeszli się do domów, zabierając broń ze sobą. „Bulba”, w obawie przed aresztowaniem przez Niemców, wraz z kilkunastoma współpracownikami ukrył się, mianował się głównym ukraińskim atamanem i rozpoczął działalność podziemną, organizując na nowo zbrojne formacje. W utworzonym przez niego sztabie większość stanowili byli oficerowie UNR n, a doradcami byli tam także melnykowcy. Zob.: Władysław i Ewa Siemszko, „Nacjonalistyczne formacje zbrojne Maksyma Borowcia «Tarasa Bulby»” // http://www.genocide.pl/php/1_dzial.php?ID3=220&username=&s=1&li=&sort=
16 listopada 1943 r. – we wsi Huta Stara pow. Kostopol podczas napadu około 1200 upowców i tzw. „sekirnykiw” (siekierników) czyli chłopów ukraińskich uzbrojonych w siekiery, widły, kosy itp. zginęło kilkanaście osób polskiej ludności cywilnej, 5 partyzantów AK oraz około 100 napastników; w kol. Miedzików pow. Kowel nacjonaliści ukraińscy zamordowali 3 Polaków: kobietę oraz 16-letnią dziewczynę z 17-letnim jej bratem; w kol. Moczulanka pow. Kostopol upowcy zamordowali 3 Polaków; w mieście Sarny woj. wołyńskie zmarł 31-letni Polak postrzelony przez nacjonalistów ukraińskich. Zob.: Stanisław Żurek, „Kalendarium ludobójstwa ukraińskiego dokonanego na ludności polskiej w latach 1939 - 1948” // http://www.stankiewicze.com/ludobojstwo/1943_5.html
16 listopada 1966 r. – w święto Matki Boskiej Ostrobramskiej Sługa Boży o. Serafin Kaszuba został zwolniony z kary zesłania. Zamieszkał w Akmolińsku (obecnie Astana, stolica Kazachstanu) i natychmiast zaczął apostołować wśród Polaków osiadłych w tamtym rejonie. Jednakże 22 grudnia tegoż roku ponownie go aresztowano i osadzono w odległym od miasta domu dla starców i kalek z surowym zakazem opuszczania zakładu.
16 listopada 1989 r. – demontaż pomnika Feliksa Dzierżyńskiego w Warszawie.
16 listopada 1993 r. – zamknięto mauzoleum Lenina w Moskwie.
16 listopada 2006 r. – zmarł Ihor Marko, sportowiec ukraiński, jeden z najbardziej utalentowanych żużlowców tego kraju. Urodził się 29 czerwca 1965 r. w Równem na Wołyniu.
Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania. ks. Witold Józef Kowalów
Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
Piłsudski w Ostrogu
Witam!
Cztery zdjęcia Marszałka Józefa Piłsudskiego przedstawiające jego wizytę w Ostrogu nad Horyniem w dniu 6 sierpnia 1924 r. można zobaczyć pod następującymi adresami: http://www.fotohistoria.pl/main.php?g2itemId=137821 IS_612_001 1924, Ostróg nad Horyniem Wizyta Marszałka Józefa Piłsudskiego w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich. Wbijanie gwoździ pamiątkowych. Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen Sikorskiego w Londynie.
http://www.fotohistoria.pl/main.php?g2_itemId=137823 IS_612_002 06.08.1924, Ostróg nad Horyniem Wizyta Marszałka Józefa Piłsudskiego w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich. Marszałek z korpusem oficerskim. Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie
http://www.fotohistoria.pl/main.php?g2_itemId=137825 IS_612_003 06.08. 1924, Ostróg nad Horyniem, Wizyta Marszałka Józefa Piłsudskiego w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich. Marszałek wychodzi z bożnicy. Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie
http://www.fotohistoria.pl/main.php?g2_itemId=137827 IS_612_004 06.08.1924, Ostróg nad Horyniem, Wizyta Marszałka Jozefa Piłsudskiego w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich. Marszałek wychodzi z Muzeum ks. Ostrogskich. Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie
Zapraszam, ks. Witold
niedziela, 15 listopada 2009
Kalendarium Wołyńskie15 listopada15 listopada 1773 r. (lub 1772 r.) – urodził się Euzebiusz Słowacki, polski historyk i teoretyk literatury, dramatopisarz, ojciec Juliusza Słowackiego. Zmarł w 1814 roku. 15 listopada 1818 r. – w wieku 59 lat zmarł w Ostrogu ks. Bartłomiej Markiewicz. W latach 1805-1818 proboszcz parafii ostrogskiej. 15 listopada 1895 r. – urodziła się Olga Romanowa, święta prawosławna, wielka księżna Rosji. Jej narodziny stały się pretekstem do zezwolenia katolikom w Ostrogu na Wołyniu na odbudowę kościoła. Zmarła w 1918 roku. Zob.: Ks. Władysław Knapiński, „Sprawa o kościół w Ostrogu na Wołyniu”, Lwów 1892 (reprint: Biały Dunajec – Ostróg 2000). 15 listopada 1917 r. – Rada Komisarzy Ludowych opublikowała Deklarację Praw Narodów Rosji, która uznawała prawo poszczególnych narodów do samostanowienia aż do oderwania się i stworzenia odrębnego państwa. 15 listopada 1982 r. – w Orcel we Francji zmarł Jan Wacław Zawadowski, PS. „Zawado”, polski malarz, brat Witolda Eugeniusza. Urodził się 14 kwietnia 1891 r. w Skobełce koło. Horochowa na Wołyniu. 15 listopada 2008 r. – w ramach zorganizowanej przez Konsulat Generalny RP w Łucku uroczystej gali z okazji obchodów 90. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, odbył się jubileuszowy koncert pod tytułem „Tańce świata”. W koncercie udział wzięli: światowej sławy dyrygent i klarnecista Wojciech Mrozek, cymbalista Ihor Lomaha oraz ukraiński chór „Horyna” z Równego, specjalizujący się w technice śpiewu białego i kwartet smyczkowy „Leopolis” ze Lwowa. Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania. ks. Witold Józef Kowalów
Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
sobota, 14 listopada 2009
Kalendarium Wołyńskie14 listopada14 listopada 1603 r. – biskupem koadiutorem przy biskupie łuckim Stanisławie Gomolińskim został bp Marcin Szyszkowski herbu Ostoja. Otrzymał wówczas stolicę tytularną Christopolis. Urodził się w 1554 r. Bp łucki w latach 1604-1607. Bp płocki, Bp krakowski i książę siewierski (1616-1630). Zob.: biogram w Wikipedii // http://pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Szyszkowski 14 listopada 1788 r. – na mocy przywileju z tego dnia króla Stanisława Augusta Poniatowskiego dla L. Worzela zostało założone miasto Kostopol na Wołyniu. 14 listopada 1899 r. – w Petersburgu zmarł Szymon Marcin Kozłowski, abp mohylewski (1891-1899), od 1883 r. bp łucko-żytomierski; rektor Akademii Duchownej w Petersburgu, biblista, popularyzator teologii. Urodził się 5 listopada 1819 roku w Olicie w powiecie trockim na Litwie. Do seminarium duchownego w Wilnie wstąpił w 1839 r., po dwóch latach został studentem wileńskiej Akademii Duchownej, którą ukończył po jej przeniesieniu do Petersburga. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1844 roku. W 1845 r. uzyskał stopień magistra teologii. W latach 1845-1848 był nauczycielem gimnazjum w Kownie oraz profesorem teologii moralnej i homiletyki w wileńskim Seminarium Duchownym. W latach 1848-1851 wykładał historię Kościoła i prawo kanoniczne, a w latach 1851-1863 był rektorem seminarium. W 1852 r. został mianowany kanonikiem, w r. 1862 prałatem kustoszem kapituły katedralnej wileńskiej, a w 1866 r. asesorem Kolegium Duchownego w Petersburgu. W 1877 r. został rektorem Akademii Duchownej w Petersburgu. W 1883 r. papież Leon XIII prekonizował go na biskupa łucko-żytomierskiego. Lojalny wobec rządu rosyjskiego. W 1891 r. prekonizowany na arcybiskupa mohylewskiego. W 1892 roku nie chciał wprowadzić języka rosyjskiego do nabożeństw dodatkowych, co było przyczyną poważnego konfliktu z władzami państwowymi. Jeden z najpłodniejszych pisarzy religijnych w cesarstwie rosyjskim. Pisał podręczniki religii. Popularyzował zasady i dzieje Kościoła katolickiego. Nie był naukowcem, ale w 1862 roku został doktorem honoris causa Akademii Duchownej w Petersburgu. Do XX wieku ogół młodzieży uczył się na jego książkach. Ogłosił tekst Wulgaty w przekładzie ks. Jakuba Wujka, znany jako „Biblia Kozłowskiego” – popularna wśród księży z racji tekstu polskiego i łacińskiego. Kładł duży nacisk, by księża czytali Pismo św. i interesowali się liturgią. Zmarł 14 listopada 1899 roku w Petersburgu. Zob.: Ks. Witold Józef Kowalów, „Arcybiskup Szymon Marcin Kozłowski (1883-1891)”, [w:] „Wołanie z Wołynia” nr 1 (20) ze stycznia-lutego 1998 r., s. 33-34; Krzysztof Rafał Prokop, „Sylwetki biskupów łuckich”, Biały Dunajec – Ostróg 2001, s. 182-186. Інна Шостак. „Луцько-Житомирська Римо-Католицька дієцезія наприкінці XVIII – у першій половині XIX століття”, Білий Дунаєць – Острог 2005; biogram w Wikipedii // http://pl.wikipedia.org/wiki/Szymon_Marcin_Koz%C5%82owski 14 listopada 1915 r. – na leśnej polanie wokół leśniczówki położonej ok. 4 km na zachód od Wołczecka rozpoczęto budowę zimowych kwater dla Komendy Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego. Do realizacji tego zadania wyznaczono 100 jeńców rosyjskich znających się na ciesielce, którzy wraz z żołnierzami kompanii technicznej rozpoczęli budowę według projektu por. Włodzimierza Hellmana. Zasadnicza część osady nazwanej Legionowem była gotowa przed świętami Bożego Narodzenia. Wszystkie budynki zostały zbudowane z nieokorowanych okrąglaków sosnowych i uszczelnione mchem. Zob.: Adam Kaczyński, „Legioniści powstrzymują Rosjan na Wołyniu”, [w:] „Rzeczpospolita” nr z 7 października 2009 r. // http://www.rp.pl/artykul/55362,374414_Legionisci_powstrzymuja_Rosjan_na_Wolyniu.html
Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełnienia. ks. Witold Józef Kowalów
Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia” http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl
12 lystopada dla nas (4/4)3. Колись наш костел був замінений на спортивну школу, як і багато інших (наприклад, у Дубно, чи на спортивну залу – костел св. Петра і Павла в Рівному, колишній гарнізонний, тобто військовий, нині парафіяльний). Господу Богові такий підхід до храму ніколи не подобався. Вимовною є сцена, як Вчитель із Назарету викинув із єрусалимської святині купців. Це образ людей, котрі трактують Церкву як місце реалізації своїх справ, ідей, навіть найпобожніших. У своїй релігійності не бачать Месії, що приходить до тих, котрим погано. Чи протягом 20 років, які минули для Вас, (моїх майже 18) ми знайшли своє місце у храмі? Знайти своє місце в Церкві, це визнати свою гріховність, слабкість і малість, будувати на благодаті Ісуса, а не з переконання, що я святіший від усіх інших. Христос збудував свою Церкву на св. Петрі тому, що він з покорою визнав свою гріховність і через це став прекрасним храмом Святого Духа. Сьогоднішня річниця відродження нашого храму й парафії є нагадуванням того, що безбожний комунізм не знищив віру, що сатана не поконала Церкву. Скільки разів задумуємося над тим, чим для нас є цей храм? Десятки років піднімаємо його з руїн і хочемо повернути йому колишню святість. Хочемо, щоб ця парафія нормально розвивалася, тому відбудовуємо біля костелу плебанію. Однак, задумаймося над тим, як це святе місце діє на нас, як ми змінилися протягом цих років. Просімо, щоб кожен з нас, присутній на цій Євхаристії, міг стати «живою водою», що випливає із храму. Амінь. Примітки: [1] Див.: http://uaoc.net/2009/11/04/kuntsevych-patron-polyakiv/ [2] Там само. [3] Див.: Ks. Władysław Knapiński, „Sprawa o kościół w Ostrogu”, Lwów 1892 (reprint: Biały Dunajec – Ostróg 2000), passim.
12 lystopada dla nas (3/4)2. З нашим парафіяльним костелом пов’язані двоє святих Православної Церкви, преподобний Федір Острозький і св. Ольга, російська княжна. Преподобний Федір Острозький, ще до вступу до Києво-Печерської Лаври встиг у 1440 р. уфундувати католикам в Острозі костел, святиню. 3 (15) листопада 1895 р. народилася княжна Ольга, дочка царя Миколи ІІ. З цієї нагоди острозькі католики, ще в листопаді, черговий раз, направили петицію у справі дозволу на відбудову фарного костелу в Острозі, який постраждав у результаті пожежі в 1889 році. Звернулися до цариці, благаючи, «щоб на пам’ять про щасливий прихід на світ Великої Княгині Ольги, найласкавіше допомогла виконати їхнє прохання». Відповідь надійшла досить швидко, бо 15 грудня острозькі парафіяни отримали повідомлення з надвірної канцелярії в Петербурзі про те, що їхнє прохання вислане до міністра внутрішніх справ. Врешті, 2 листопада 1896 року, до Острога, надійшло повідомлення, що міністр внутрішніх справ, схиляючись до прохання парафіян, дав дозвіл на відбудову фарного костелу. У згоді поставлена умова, що висота католицького храму не може бути вищою від недавно відновленого по сусідству Богоявленського Собору [3]. 12 lystopada dla nas (2/4)1. Недавно, на одному з сайтів, а саме на сайті Української Автокефальної Православної Церкви, я прочитав таку фразу: „Йосафат Кунцевич – патрон поляків, і великий улюбленець наших уніатів” [1]. Скільки ж у цьому реченні незадоволення і злосливості. Виявляється, що святі, чи радше культ святих, ділить нашу Церкву навіть після їхньої смерті. Певна особа в інтернеті написала ще страшніші слова: Йосафат ніколи не буде святим для православних українців, бо є вбивцею, цей католицький м’ясник який нищив українців від мала до велика насаджував кровавий католицизм в Україні.Тому для поляків та для зрадників уніатів він може і є «святим», але для більшості українців таковим ніколи не буде” [2]. Звідки у цієї людини, яка написала такі рядки, стільки жовчі й ненависті? Абстрагуючи від того, що вищесказана думка є неправдивою, то зауважимо, яким великим є емоційний заряд того протесту супроти святості св. Йосафата для українців. Св. Йосафат є святим не лише для поляків, але для українців також. Вимовним підтвердженням цього є щорічна участь багатьох священиків, не лише римо-католицьких і греко-католицьких, але й православних в урочистостях у Володимирі-Волинському в день 12 листопада. Хочу ще сказати про один момент, який поєднує постать св. Йосафата з нашою острозькою землею. Мелетій Смотрицький – православний єпископ, який був причетний до смерті Св. Йосафата, відразу після мучеництва Св. Йосафата став уніятом. У 1627 р. Мелетій Смотрицький, безпосередній винуватець у смерті архієпископа Кунцевича, склав перед митрополитом Рутським католицьке визнання віри. Осудив всі свої колишні послання, скеровані проти Римо-Католицької Церкви і святої унії. Потім на схизматичному синоді в Києві, на який прибув підпільно як католик, щоб таким чином легше притягнути до істинної віри відступників, був опізнаний, публічно зрікся унії, коли православні почали цього вимагати під загрозою життя. Коли виїхав із Києва, зрозумів свою помилку. Від того часу покутував, ведучи суворе життя, сповнене мучеництвом. Хоча Папа Урбан VIII, відпустивши йому провини, надав йому титул архієпископа, Мелетій Смотрицький відійшов у тінь. Після років каяття, помер у Дерманському монастирі, як звичайний монах. Нині деякі професори і студенти нашого Університету «Острозька академія» захоплюються постаттю Мелетія Смотрицького. Недавно, у рамках катехетичного заняття, ми були з молоддю в Дермані, щоб побачити не лише музеї, присвячені Уласові Самчуку і Борисові Тену, але також і місце, де свої останні роки провів Мелетій Смотрицький…
Проповідь виголошена під час св. Меси з нагоди спогаду св. Йосафата Кунцевича та 20-ти річчя відновлення парафії в Острозі 12листопада 2009 року 12 ЛИСТОПАДА ДЛЯ НАС (1/4) Ми зібралися у нашому парафіяльному храмі з двох нагод: у спогад св. Йосафата Кунцевича, єпископа і мученика, а також у 20-ту річницю відродження нашої парафії. Майже після 30-ти літньої перерви, костел Успіння Пресвятої Діви Марії в Острозі, повернувся до вірних і відновлений у ньому культ. Першу св. Месу 12 листопада 1989 року в ньому відправив о. Антоній Андрущишин зі Славути. Це був перший костел у Луцькій дієцезії, повернутий вірними.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
